“Schokkend! Nico: “Illya stelt me een beetje teleur, omdat ik dacht dat hij juist door alle hitsige gekkigheid heen zou prikken”.

PETRA

Stel je bent een steen. Drie miljoen jaar lang heeft het water van de rivier je geslepen tot een fijne ronde en mooie, maar net niet te grote steen. Je bent eindelijk zo’n steen die mensen oprapen, even bekijken en dat ze dan opeens het leven beter begrijpen.

De vergankelijkheid en de steeds maar doorrazende natuur. En dan word je opeens opgepakt door een zekere Petra uit Nederland, die de liefde komt zoeken in een televisieprogramma. Ze gaat aan een tafel voor een vakantiehuis zitten en ze schrijft LOVE op je buik. Dat gevoel heb ik bij Petra.

Ze is een steenschrijver en dat doet ze naast twee permanent gierende vrouwen. Dit is nu ongeveer de situatie op Lesbos: twee vrouwen die krom van het lachen staan te gieren om niks en vlak naast hen een vrouw die twijfelt wat ze nu weer eens op haar steen zal schrijven.

“Kijk, ik heb ‘Liefde is Alles’ op mijn steen geschreven.” Daarna de reactie van Petra en Lieske: “Waaahhhhhaahahahoehoehoe.”

DICK

Onze slangenman in Suriname. Heeft twee ogen in zijn hoofd die lijken te zijn geschilderd door Petra de Steenschrijver. Twee ronde, donkere knikkers met een stipje in het midden. Dat gecombineerd met een gebit als een rolluik maakt de bezoekende vrouwen blijkbaar weerloos en tekstloos. Steeds maar neemt Dick ze mee naar een watervalletje, een uitzicht op het woud of een vervallen hut en daarna gaan ze naast hem staan om te zeggen dat ze zoiets nog nooit hebben gezien. Vervolgens zegt Dick op camera dat hij het nog niet helemaal voelt.

Hij formuleerde dat deze week als volgt. “Ja, een mooie dame. Ik voelde wel een stukje connectie en ze deelde daar in het water wel een stukje met me en ik zag wel een soort van een stukje enthousiasme en dat zorgt bij mij dan voor een stukje extra genieten en ook wel een soort van een stukje balans waar ik naar op zoek ben en dan heb ik het over een stukje normen en waarden.” Maar als ik ook nog iets mag zeggen: toon eens een stukje interesse in de vrouwen die voor jou naar de andere kant van de wereld zijn gevlogen. Behandel ze eens niet als een stukje toerist. Ga eens tegenover ze zitten en vraag werkelijk door naar hun leven. Niet weer snel naast zo’n grijze ton gaan staan en zeggen “deze slang is totaal ongevaarlijk”.

Huil eens niet stiekem in een hoek van de kamer, maar huil eens in hun armen. Snik in hun nek en zeg: “Ik vind het zo erg dat ik je helemaal hiernaartoe heb laten komen, terwijl ik nog helemaal niet over de scheiding met mijn vriendin heen ben.” Zeg nu eens niet op camera dat je de physical touch niet voelt. Wees eerlijk. Zeg erachteraan: “Ik ben een emotioneel wrak, ik zie op tegen iedere vrouw die nog langskomt en daarom kijk ik als een doodsbang diertje uit mijn ogen.”

JEAN-PAUL

Jean-Paul stond in een kerk met een vrouw, trok aan een bel en zei daarna: “Leuk hè.” Dat was het wel ongeveer deze week. En oh ja, hij deed aan vrouwenhandel. Gaat verder gewoon zijn ordinaire proletengangetje. Hand in hand met meerdere vrouwen over de promenade lopen, een bord garnalen naar binnen zuigen en dan alweer op weg naar het volgende klusje. Je voelt het aan alles: Jean-Paul is het hollende en vliegende, oliedomme hulpje van een stel rijke penose-gekkies daar aan dat foeilelijke stuk Holland in Spanje.

EVELINE

Bart, een van de deelnemers die Eveline bezoekt in Italië, liep in op Arie die hem meldde dat Eveline er helaas even niet was in verband met een doodzieke vader. Dat moest Bart, een Blaricummer zoals je Blaricummers graag ziet, even verwerken op zijn piepkleine logeerkamertje. Barts kledingkeuze vond ik verrassend. Een soort mix tussen een Oostenrijkse ober in een fout sjiek restaurant en een overdressed tuinmannetje. Zou je hem onverwacht naast mijn tafel zetten, dan zou ik zeggen: “Het driegangenmenu graag.”

Arie, die nu al wekenlang over Evelines landgoed zwalkt, op zoek naar klusjes en complimentjes, werkte meteen op de zenuwen van Bart. Alsof koning Willem-Alexander twee weken met een automonteur uit Amstelveen op vakantie moest. Toen Eveline terug was in Italië trad Bart meteen buiten zijn oevers. Ik zelf zou dat niet snel doen, een uur na de kennismaking het volgende voorstellen: “Zullen we naar een tuincentrum gaan, bloembollen kopen, ze dan in de vorm van een hart in de grond doen, wachten, samen wachten en dan komen er bloemen in de vorm van een hart uit de grond. Leuk hè!”

Mijn voorzichtige voorspelling: Eveline ziet over een paar maanden, hand in hand met een andere man dan Bart, iets uit de grond komen dat lijkt op een vraagteken. Zelden iemand gezien die zo tevreden met zichzelf het programma binnendenderde. Eveline vond het allemaal wel amusant. Ook lekker dat ze Arie nu weg kon sturen. Doodvermoeiend, die stamelende zenuwlijder naast haar. Na een Arie kiezen naar liefde zoekende mensen blijkbaar liever een Bart, die eruitziet als een gepimpte melkboer in het pak van een overleden Ierse kasteelknecht.

ILLYA

De Franse kasteelheer met het naar voren vallende loopje. Ik heb het nog eens goed bestudeerd en ik weet nu waar Illya op lijkt: een permanent naar voren vallende Elfstedentocht-schaatser tijdens het klunen. Precies! Kijk naar Illya, denk een paar schaatsen onder zijn voeten en je ziet hem als een malle over zijn Franse landgoed klunen. Prachtig. Illya kluunt de komende weken denk ik vooral om Sylwia heen, de derde vrouw alweer die in een verpletterend sexy Slavisch-Engels-potpourri staat te kirren dat ze “vliendertjes in haar baukje voelt” als ze Illya voorbij ziet klunen.

Ik merk zelf dat ik een beetje teleurgesteld ben in Illya. Ik zag hem als iemand die door al die hitsige gekkigheid van het programma heen prikte, maar nu ik hem naar de borsten en de billen van Sylwia zag loeren, wist ik wel beter. Illya is een seksbeest. Ik snap zijn naar voren vallende loopje nu ook beter. Als een bronstig dier is hij, zwaaiend met zijn armen, permanent op zoek naar geslachtsgemeenschap.

DANIEL

Daniël had deze week Renske en Shirley op visite. Nooit zag ik twee vrouwen die zoveel van elkaar verschillen. Shirley lijkt in het verkeerde programma te zitten. Geef haar op voor het programma ‘Gothic Verveeld Op Een Schommelstoel Zitten’ en ze wint. Een verbijsterend fijne, oh zo welkome vuistslag in het gelaat van de Gezelligheid Omdat Het Gezellig Moet Zijn. Ik geniet van haar aanwezigheid in dit programma, vooral omdat de bloedzenuwachtige Renske doodsbang om haar heen cirkelt.

Renske is kansloos vanaf het begin, maar wordt tot nu toe gespaard door Daniël, die druk, druk, druk is met het verbouwen van zijn foeilelijke B&B. Het is vintage B&B vol liefde. Renske heeft een ballonvaart georganiseerd. De kijkers, wij, weten nu al: dat wordt huilend aan de mand hangen en schreeuwen: “Zeg dat je van je houdt, anders laat ik los!”

Volgende keer uitgebreid over Magda, Rob en Ingrid.