‘Onbeschofte actie’ in B&B Vol Liefde: “Dit gaat gewoon veel te ver” -Leidt tot gemengde reacties.

Het was weer een turbulent weekje in B&B Vol Liefde. Onder meer op Lesbos bij Ingrid volgden de ontwikkelingen zich in rap tempo op.

Zo ging de B&B-houdster steeds meer voelen voor Eric, waardoor nieuwkomer Rob al binnen no-time volledig buitenspel werd gezet.

‘Ingrid behandelde Rob onbeschoft’

De manier waarop was niet chique, zo oordeelt Veronica Superguide-redactrice Marit Laurenssen in de podcast van haar werkgever.

“Zo’n man maakt tijd vrij, komt helemaal die kant op en om hem dan na één dag naar huis te sturen en daarbij te zeggen: ‘Binnen een paar uur mag jij je spullen pakken’… Doe even normaal!” Collega Elsemieke Wormhoudt vult aan: “Ook de manier waarop ze over hem praat in de camera.

Ik vraag me af of ze weet dat Rob dit ook nog gaat zien of dat ze gewoon complete schijt eraan heeft wat hij vindt. Ik ben dol op Ingrid, maar dit gaat gewoon veel te ver. Je hoeft iemand niet zo af te kraken.”

Run, Rob, Run

Het wandelingetje met de hond samen maakte ook weinig meer uit, zag Wormhoudt: “Dat ze dan met z’n tweeën gingen wandelen en ze inderdaad – wat Rob al zei – aandacht vroeg aan elk persoon die ze kent om maar niet met hem het gesprek aan te hoeven gaan.

Dat contante ‘Kalimera’, zo van: ‘Hallo, help mij, praat mij met’. Had die man gewoon even je aandacht gegeven en geen probleem dat je ‘m uiteindelijk wegstuurt als hij niet bij je past, dat is ook het programma, maar niet op deze manier.”

Laurenssen vindt het voor Rob goed dat hij Lesbos weer heeft verlaten. “Lekker op zijn motor weer zijn eigen ding doen, want dit was voor hem een hele nare omgeving om te zitten.”

 

 

De koek is wel op in Suriname met Dick. Wekenlang zien we in B&B Vol Liefde dezelfde plaatjes en vooral de zelfde nietszeggende niemandalletjes. Nico Dijkshoorn is er dan ook klaar mee, zo laat hij weten in zijn column in de Libelle. En hij had een advies voor de makers wie er wel naar Suriname had gemoeten.

Weeïge gedoe

“Vooral toen Dick met twee van zijn dames – zijn woorden – naar dolfijnen ging kijken, was ik er wel even klaar mee. Dat weeïge gedoe de hele tijd.” Hij had graag eens iemand gehoord die flink wat weerwoord had gegeven. “Precies die toon mis ik in Suriname. Ze hangen allemaal met een stukje verdriet en een stukje gevoel om elkaars nek. Toen Dick binnen een dag twee deelnemers naar huis stuurde zag ik heel even een glimpje oprecht verdriet. Duurde maar even. Twee minuten later werd Dick, die het volgens iedereen ongelofelijk zwaar heeft, alweer getroost.”

Ben niet achterlijk

En daarom had het anders gemoeten. “Eigenlijk hadden ze Magda, de vrouw in Frankrijk die tot nu toe alleen maar permanent over zichzelf orerende, kreupele of dove mannen naar haar B&B wist te lokken, naar Suriname moeten sturen. Zou mooi zijn geweest. ‘Ja, een slang, leuk, maar nu even niet, Dick. Ik sta een maaltijd te ontdooien.’ Als Dick haar meeneemt naar een Surinaamse markt: ‘Kun je even een paar minuten je mond dichthouden, Dick? Ja, dat zijn kruiden, in een zak. Ik ben niet achterlijk.’

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button
error: Content is protected !!