De koek is wel op in Suriname met Dick. Wekenlang zien we in B&B Vol Liefde dezelfde plaatjes en vooral de zelfde nietszeggende niemandalletjes. Nico Dijkshoorn is er dan ook klaar mee, zo laat hij weten in zijn column in de Libelle. En hij had een advies voor de makers wie er wel naar Suriname had gemoeten.

Weeïge gedoe

“Vooral toen Dick met twee van zijn dames – zijn woorden – naar dolfijnen ging kijken, was ik er wel even klaar mee. Dat weeïge gedoe de hele tijd.” Hij had graag eens iemand gehoord die flink wat weerwoord had gegeven. “Precies die toon mis ik in Suriname. Ze hangen allemaal met een stukje verdriet en een stukje gevoel om elkaars nek. Toen Dick binnen een dag twee deelnemers naar huis stuurde zag ik heel even een glimpje oprecht verdriet. Duurde maar even. Twee minuten later werd Dick, die het volgens iedereen ongelofelijk zwaar heeft, alweer getroost.”

Ben niet achterlijk

En daarom had het anders gemoeten. “Eigenlijk hadden ze Magda, de vrouw in Frankrijk die tot nu toe alleen maar permanent over zichzelf orerende, kreupele of dove mannen naar haar B&B wist te lokken, naar Suriname moeten sturen. Zou mooi zijn geweest. ‘Ja, een slang, leuk, maar nu even niet, Dick. Ik sta een maaltijd te ontdooien.’ Als Dick haar meeneemt naar een Surinaamse markt: ‘Kun je even een paar minuten je mond dichthouden, Dick? Ja, dat zijn kruiden, in een zak. Ik ben niet achterlijk.’