Shock: Pearl verlangt naar meer eigen ruimte in haar relatie met Robin.

Lieve lezers,

Na mijn avontuur in Winter Vol Liefde is mijn leven behoorlijk veranderd. Ik woon nu samen met Robin in Zweden en door dagelijks samen te leven ontdek je hoeveel verschillen er eigenlijk tussen twee mensen kunnen zitten. Maar gek genoeg merkten we tijdens de opnames ook steeds vaker dat we in de kern hetzelfde zijn.

Soms denk je dat iemand totaal anders is dan jijzelf en dan gebeurt er iets waardoor je denkt: hm, misschien lijken we toch meer op elkaar dan ik dacht. Ik heb ook gemerkt dat dingen waar je je aan stoort bij een ander soms iets in jezelf raken en je een spiegel voorhouden. Dat heb ik tijdens de opnames een paar keer gehad.

Een van de grootste verschillen waar we in het begin echt aan moesten wennen was iets heel simpels: douchen. Ik douche graag meerdere keren per dag, iets wat ook echt voortkomt uit mijn Surinaamse achtergrond. Dat is voor mij een diepgewortelde gewoonte en ik voel me echt niet prettig als ik dat niet doe. Ook niet midden in de winter. Robin begreep dat in het begin niet zo goed, omdat hij ervan uitgaat dat dat in een klimaat als hier eigenlijk helemaal niet nodig is.

Spontane leven

Andersom moest ik wennen aan hoe anders Robin en ik in het leven staan. Ik hou van een beetje luxe en comfort, eten in een goed restaurant, een mooi glas wijn, stedentrips, theater, musicals. Robin is meer praktisch en nuchter en denkt sneller in wat verstandig en haalbaar is. Daarin moesten we echt onze balans vinden, en dat lukt ons inmiddels steeds beter.

Ik kan overkomen alsof ik alleen maar spontaan ben, maar ik heb ook wel behoefte aan rust en regelmaat. Het verschil tussen Robin en mij is vooral dat hij meer behoefte heeft aan structuur en dat ik makkelijker kan omgaan met veranderingen zonder meteen van mijn stuk gebracht te worden. Maar als ik eerlijk ben, vind ik voorspelbaarheid uiteindelijk ook fijn.

Toch mis ik soms het spontane leven dat ik in Suriname had. Daar kon een vriendin tegen lunchtijd spontaan iets lekkers komen brengen en voor je het wist zat je tot diep in de nacht nog gezellig samen te kletsen met een paar flessen wijn. Hier in Zweden gaat dat allemaal wat minder spontaan. Ik heb hier inmiddels ook vrienden en kennissen, maar het sociale leven is anders.

Behoefte aan ruimte

Wat ook echt een verschil is tussen ons is hoe we naar relaties kijken. In Suriname leven mensen veel zelfstandiger binnen een relatie. Je doet vaker dingen apart van elkaar en spreekt veel af met eigen vrienden. Robin is gewend dat koppels meer op elkaar zijn aangewezen en bijna alles samen doen.

Voor mij is het belangrijk om binnen een relatie mijn eigen ruimte te behouden. Niet omdat ik Robin niet leuk vind, integendeel juist, anders was ik hier natuurlijk niet geweest. Maar ik heb wel behoefte aan wat ruimte en zelfstandigheid. In het begin vond Robin dat lastig. Inmiddels begrijpt hij dat gelukkig beter. Op een gegeven moment grapte ik ook tegen hem: we zijn toch geen Siamese tweeling?

Natuurlijk zorgen de verschillen soms ook voor spanning maar we komen daar samen altijd wel uit. Het zijn ook geen enorme problemen, maar kleine dagelijkse dingen waar wij als stel tegenaan lopen.

Stiltes opvullen

Wat ik misschien wel het mooiste vind aan onze relatie is dat we samen stil kunnen zijn zonder dat het ongemakkelijk voelt. We kunnen gewoon naast elkaar zitten zonder dat we constant hoeven te praten, maar simpelweg genieten van elkaars gezelschap, het moment en de natuur.

In huis hebben we inmiddels ook een fijne verdeling gevonden. Ik zorg ervoor dat het huis schoon is en dat er eten en drinken is. Robin pakt alle praktische dingen en klusjes op. Wat ik heel fijn aan hem vind, is dat als ik hem iets vraag ik hem daar nooit nog een keer aan hoef te herinneren.

Door Robin zijn er ook routines in mijn leven veranderd. Het eten staat nu elke avond netjes tussen zes uur en half zeven op tafel en ik ga veel eerder naar bed dan voorheen. In Suriname schilderde ik vaak tot diep in de ochtend en sliep ik eigenlijk niet zo veel.

Dankbaarheid

Als ik terugkijk op ons avontuur in Winter Vol Liefde overheerst uiteindelijk vooral dankbaarheid. Er zijn tijdens de opnames momenten geweest waarop ik dacht: ik ga weg, ik trek dit niet meer. Dat kwam omdat ik soms echt twijfelde of Robin en ik wel bij elkaar pasten.

In die periode belde ik vaak met een hele verstandige vriendin. Door met haar te praten ging ik anders kijken. Zij liet mij inzien dat Robin in de kern juist precies de dingen deed en zei die belangrijk zijn voor een gezonde liefdesrelatie. Ik kon daardoor voorbij de oppervlakkige indrukken kijken en Robin zien voor de prachtige persoon die hij is.

Ik ben dankbaar voor alles wat dit avontuur me heeft gebracht: de lessen, de groei, maar vooral dat Robin en ik elkaar gevonden hebben.